حدود بیست و دو سال پیش که در غلیان روحیات نوجوانی اولین شعرهای جدیم را می نوشتم و می خواندم..احساس عجیبی به واژه ای خاص داشتم...واژه غریبی که اتفاقا بسامد زیادی در شعرهایم داشت...عشق! از نوجوان دوازده سیزده ساله خام و کمرویی مثل منهم انتظاری نمی رفت که عشق را بفهمد..اما داستان آن عاشقانه های سوزناک

امروز صبح متوجه شدم که اکانت وبلاگ من در سایت بلاگفا حذف شده... نمی دونم حمله سایبری بوده یا لطف بدخواهان ناشناخته... به هر حال من همچنان هستم... من همچنان می نویسم رضا سیرجانی

اینکه محتوای همه ی ده سال نوشته های گاه و بیگاهت پاک شود..اینکه تنها دریچه به دنیای قلم پیش رویت بسته شود..اینکه حرفها و خاطراتت در یک ثانیه دود شوند..اینکه شعرهایی که از ده سال پیش خوانده شده بودند و نظرات مخاطبان را ثبت کرده بودند نیست و نابود شوند .. مهم نیست...اصلا مهم نیست...اعتراف می کنم آنقدر...